استقلال بعد برد برابر تراکتور، مقابل ذوب آهن غافلگیر شد و تنها چند دقیقه با شکست فاصله داشت.
برای استقلالیها شکست پرگل در نیمه اول قابل باور نبود، تیمی که حتی با دریافت سه گل روی سه حمله و سه اتفاق، هرگز تیم دست و پا بسته ای برابر ذوب آهن نبود.
نیمه دوم اصل واقعی استقلال را نشان داد، هر چند برای گل تساوی و فرار از شکست حتی تا دقیقه ۴+۹۰ وقت های تلف شده پیش رفت تا به هدف رسید اما جبران دو گل خورده و بسته نگه داشتن دروازه در نیمه دوم برابر حریف خطرناکی چون ذوب آهن، برای استقلالی‌ها یک نیمه برد بود.
استقلال برخلاف آنچه تصور می کرد در همان نیمه اول شکست خورد، اما نیمه دوم که به نیمه مربیان معروف است هم از شکست فرار کرد و هم برنده این نیمه شد.
استقلال در هفته دوم برای شکست خوردن آماده نبود و برای همین برای جبران نتیجه حتی تا وقت های تلف شده دست از تلاش و جبران نتیجه برنداشت تا مشخص شود که استقلال ساپینتو تحمل شکست را ندارد.

✍️ محمود فخرالحاج

5 شهریور 1404

با پایان نیمه اول برخی با باز کردن این مقوله که ذوبی ها شکست سپاهانی ها را جبران کردند و هر چقدر سپاهان توپ هایش به گل ننشست در عوض ذوب آهن تمام توپ هایش به تور استقلال چسبید ابراز خوشحالی می کردند.
بدون اینکه بدانند نیمه دومی هم هست و بازی تنها یک نیمه نیست، شاید هم این باور را داشتند که استقلال نمی تواند سه گل خورده را در نیمه دوم جبران کند که البته خوب به چشم خود دیدند که تیرشان به سنگ خورد و نتوانستند خوشحالی یک نیمه ای شکست استقلال را ادامه دار کنند.
استقلال در نیمه دوم دو گل خورده را جبران کرد و‌توانست پس از ۱۰۰ دقیقه بازی با یک تساوی پرگل سه بر سه از این دیدار خانگی خود تنها یک امتیاز بگیرد.
هر چند یک امتیاز بهتر از صفر امتیاز و شکست است اما استقلالیها باید متوجه باشند که هیچ حریفی مقابل شان دست و پا بسته نیست و همه تیم ها برای شکست دادن استقلال و امتیاز گرفتن از این تیم لحظه ای کوتاه نمی آیند و عقب نمی کشند.

5 شهریور 1404

استقلال تمام تلاش خود را کرد تا از شکست بد در هفته دوم رها شود و برای اینکار تا دقیقه۴+۹۰ به هدف خود رسید.
زدن دو گل در نیمه دوم و بسته نگه داشتن دروازه در برابر حملات ذوب آهنی که یک نیمه سه بار دروازه استقلال را باز کرده بود بالاخره به نتیجه رسید.
نتیجه پرگل ۳ بر ۳ هر چند خوشایند نبود اما فرار از شکست نتیجه ای قابل پذیرش بود.

✍️ محمود فخرالحاج

4 شهریور 1404

هنوز مات و مبهوت مانده ایم، نمی دانیم از چه بنویسیم، نمی دانیم چگونه نیمه اول بازی خانگی مان را توصیف کنیم، نمی دانیم از کجا بگوییم و چطور بگوییم، برای شروع شکست های این فصل مان هفته دوم هنوز خیلی زود است، برای هضم کردن دریافت سه گل در یک نیمه باید توان زیادی داشت.
هنوز یک نیمه یعنی 45 دقیقه شروع نشده زمان و فرصت داریم، حالا می خواهیم ساپینتو و تفکرش به یاری استقلال بیاید، اینجاست که ساپینتو و خریدهای خارجی اش می توانند به کمک استقلال بیایند و خودشان را ثابت کنند، هنوز برای شروع شکست هایمان زود است، نمی گوییم زدن سه گل به ذوب آهن کار آسانی است، مطمئنا سخت و سنگین است، اما برای فرار از شکست ابتدا بازی به تساوی برسد بعد به فکر زدن گل چهارم تیم مان باشیم.
ببینیم استقلالی ها با یک نیمه دست نخورده چه می کنند، دوست نداریم در پایان بازی بگوییم این 3 امتیاز و شکست فدای سرتان و از هفته بعد جبران کنید، ما نتیجه در همین بازی و در نیمه مربیان را می خواهیم...

4 شهریور 1404

آمده بود بلایی که اگر اعتراض و تجمع هواداران استقلال روبروی درب باشگاه نبود اینطور بخیر نمی گذشت و حال استقلال بود که طعم تلخ ناکامی ها را با یک سرمربی ناکاربلد و ناشناخته می چشید... نمی دانیم واقعا مدیران ناکارآمد باشگاه با چه استدلال و قانون و کارنامه ای می خواستند این جناب کاریله را روی نیمکت بزرگ تیم استقلال بنشانند بدون اینکه بدانند که این نیمکت جای مربیان ناشناخته و ناکاربلد نیست... بفرمایید آقای مدیر که می خواستید جناب کاریله را روی نیمکت استقلال قالب کنید 9 بازی، یک برد، 5 تساوی و 3 شکست و نهایتا اخراج... شاید دوست داشتید که این اتفاق خیلی زود در استقلال برای این سرمربی رقم می زدید که خدا را شکر اگر همت و تعصب هواداران آبی نبود حال باید شاهد این ناکامی در تیم استقلال می بودیم.

✍️ محمود فخرالحاج

4 شهریور 1404

استقلال سوپرجام را از دست داد تا برای بازی هفته اول برابر تراکتور بسیار با انگیزه تر و مشتاق تر شود.
ساپینتو انگیزه زیادی برای بردن تراکتور داشت. انگیزه ای که بیشتر از انتقام، از اقتدار می آمد. استقلال دیگر تصمیم نداشت اشتباه های فردی سوپرجام را دوباره تکرار کند و این چنین شد که توانست بیش از ۲۵ دقیقه از تک گل حیاتی خود محافظت کند و اولین ۳ امتیاز فصل را با شکست مدافع عنوان قهرمانی در خانه اش، بدست آورد.
استقلال کار بزرگی انجام داد، با اینکه تیم کوچکی نیست. اتفاقات تلخ و فراموش نشدنی فصل گذشته از استقلال تیمی محتاط و حتی شاید هم ترسو ساخته است، اما این بار تصمیم همه بر عدم تکرار تمام آن اتفاقات است.
استقلال تیمی را شکست داد که برای فصل جدید همچنان اولین مدعی تصاحب جام است. استقلال کار بزرگی انجام داد اما همین نتیجه و شروع خوب می تواند به دردسر تیم ساپینتو تبدیل شود. رقیب بزرگ استقلال در هفته های آینده بیشتر از حریفانی همچون پرسپولیس و سپاهان، غروری است که درپی کسب این برد و احتمالا بردهای آینده می آید.
غرور، استقلال را زودتر از حریفان شکست خواهد داد و مانع تکرار بردها می شود. برای فراموشی تلخی های فصل گذشته استقلال باید فصلی خاطره انگیز را رقم بزند و این میسر نیست مگر با مهار غرور.
با آمدن ساپینتو و جذب بازیکنان جدید و تیمی پرستاره که در حال تکمیل است، تکرار برد دور از دسترس نخواهد بود. البته به شرط دوری از این هیولای درون!

✍️ محمود فخرالحاج

31 مرداد 1404

آری استقلال با اقتدار برد، اقتداری که در آن اختلاف و تفاضل گل نبود اما زدن همان یک گل برتری و حفاظت از همان تک گل در عین خود یک اقتدار بالا می خواست که استقلال به خوبی از پس آن برآمد.
بردن تراکتور در هفته اول نه به نشانه تلافی یا انتقام یا جبران آن نتیجه سوپرجام که هرگز آن نتیجه نه برمی گردد و نه می توان آن را در آن جام جبران کرد، اما رقابت در لیگ آن هم در هفته اول و هفته های ابتدایی تنها و تنها مستلزم کسب بردهای متوالی است.
استقلال اگر می خواهد همچنان در کورس و بالای جدول بایستد و مانند فصل گذشته حسرت ایستادن در صدر جدول را حتی برای یک هفته نکشد، محکوم است که ادامه دادن این بردها حتی با همان تک گل و به قول برخی ها بردهای اقتصادی.
اصلا مهم نیست که دیگران چه می گویند، اصلا مهم نیست که برخی ها از برد یک گله و سخت آبی پوشان چه حسادتی می کنند وقتی تیم خودشان از کسب برد بازمانده است، هیچ یک اصلا برای استقلال و هواداران نباید مهم باشد و مهم ترین ادامه دار بودن همین بردهاست حتی با همین یک گل.
استقلال وقتی با اقتدار برد که توانست از همان تک گل خود به خوبی محافظت کند و دروازه اش را در هفته اول برابر تراکتور قدرتمند بسته نگه دارد، استقلال وقتی با اقتدار برد که با تمام داشته هایش برای بردن تلاش کرد و مزدش را گرفت.
این استقلال در هفته اول قابل تحسین بود، وقتی سرمربی و سرپرست اش سکونشین بودند، وقتی هنوز چند مهره دیگر برای جذب شدن دارد، وقتی هنوز تیمش کامل کامل نشده است و با تمام داشته هایش برای بردن و حفظ نتیجه جنگید و به موفقیت رسید.

✍️ محمود فخرالحاج

29 مرداد 1404

در فاصله ۸ روز برای دومین بار قرار است برابر تراکتور بازی کنیم.
از دست دادن سوپرجام مقابل این تیم جایی برای بهانه باقی نگذاشت.
بالطبع تراکتوری که آماده تر، هماهنگ تر و بهتر بود به سوپرجام رسید و استقلال آن جام را از دست داد.
حال اولین بازی فصل قرار است دوباره برابر تراکتور انجام شود، برخی این بازی را یک بازی انتقامی برای جبران شکست سوپرجام می دانند.
یک جمله تکراری بنام بازی انتقامی ورد زبان بسیاری افتاده است، به جز اینکه بدانند این انتقام قرار است چه چیزی را به تیم استقلال برگرداند؟
کاپ سوپرجام از دست رفت و این بازی اولین بازی فصل است، کاپ سوپرجام دیگر برنمی گردد اما اقتداری که باید به استقلال برگردد مهمتر از همه این چیزهاست.
استقلال باید تراکتور را شکست بدهد، نه به وقت انتقام، بلکه برای بازگشت اقتدار، برای اینکه از همین هفته اول امتیاز کامل را بگیرد، برای اینکه از همین هفته اول در بالای جدول بایستد.
استقلال به وقت اقتدار زیباترین و دلنشین ترین شعار و جمله ای است که برای شروع فصل جدید و‌تقابل دوباره برابر تراکتوری ها می توان نوشت.

27 مرداد 1404

اتفاقا همین طور هم باید باشد، استقلال سوپرجام را از دست داد تا ساپینتو متوجه این باشد که هیچ حریفی را نباید دست کم گرفت، متوجه این شد که هیچ حریف آسانی برای استقلال وجود ندارد.
همانطور که این مطلب در فصل گذشته هم برای اتفاق افتاد. استقلال برای هیچ حریفی ترسناک که نبود هیچ بلکه برعکس مانند یک حریف آسان و تکراری بود.
ساپینتو اما این فرض نه تنها این مطلب و فرضیه شکست خورده را از ذهن تیمش پاک کند بلکه باید یک ذهن برتر و برد طلب و عاشق برد بسازد.
استقلال فصل گذشته قرار نیست دیگر تکرار شود نه حتی برای یک لحظه، نه حتی برای یک یا چند هفته.
استقلال با ساپینتو باید در رویای جام باشد نه تنها رویا بلکه در تلاش برای رسیدن به جام بکوشد.
این خواسته هواداران است و هرگز قدمی هم از آن کوتاه نخواهند آمد.

27 مرداد 1404

ساپینتو حتی روی سکوها باید برد تیمش را فریاد بزند، قرار نیست حتی محرومیت چند ماهه خللی در کار تیم و نتیجه گیری بوجود بیاورد والا هیچگاه موافق بازگشت یک سرمربی محروم نمی شدیم.
اینجا ساپینتو باید تمرین برد را به بازیکنانش دیکته کند و درون زمین را دیگر به بازیکنان بسپارد.
اینجا دیگر استقلال باید آن روی واقعی خودش را نمایان کند، عدم نتیجه گیری دیگر باید ممنوع شود.
به امید موفقیت💙

27 مرداد 1404

تیم هنوز کامل نشده و هنوز هماهنگی بین خطوط وجود ندارد و هنوز ترکیب ثابت و اصلی در ذهن سرمربی شکل نگرفته است و سرمربی مان محروم است و روی نیمکت نمی نشیند و از این جور حرفها دیگر برای هوادار تنها و تنها تبدیل به بهانه ای برای فرار از پاسخگویی عدم نتیجه گیری است والا هوادار دیگر کاری به هیچ کدام از این حرفها و دلایل ندارد.
هوادار از همین ابتدای فصل و بازی اول از تیمش یک استارت قوی و قدرتمند می خواهد.
از دست دادن سوپرجام خود به اندازه کافی ناراحت کننده بود اما تقابل دوباره با تراکتور و استارت لیگ جدید دیگر هیچ بهانه ای را نمی پذیرد.
استقلال با تمام داشته های خود، بدون فکر کردن به نداشته هایی که قرار است به تیم اضافه شوند به هیچ حریفی رحم نکند و با برد فصل جدید را شروع کند.

27 مرداد 1404

به لیست بالا توجه می کنید، در طول ۷ فصل گذشته ۱۲ مدیر یا سرپرست مدیرعامل بالای سر باشگاه استقلال آمده اند.
دستاورد این همه رفت و آمد و تغییر تنها یک قهرمانی لیگ با آجرلو و دو قهرمانی حذفی با افتخاری و نظری جویباری و یک سوپرجام با فتح الله زاده بوده است.
یعنی ۱۱ فصل تنها یک قهرمانی در لیگ، ۱۱ فصل حذفی و تنها دو قهرمانی و این در حد خود بسیار فاجعه است.
هر فصل مشکلات نقل و انتقالات، هر فصل ترس شکایت های خارجی ها و بسته شدن پنجره نقل و انتقالات و حذف از حضور در لیگ قهرمانان آسیا.
یعنی در این ۱۱ فصل تنها و تنها به جز یک فصل، در ۱۰ فصل باقیمانده جز افسوس و حسرت و کابوس و غم و غصه هیچ دستاورد دیگری نداشتیم.
این فصل هم در چند روز مانده به شروع فصل جدید با استعفای دیرهنگام نظری جویباری فعلا تاجرنیا با حفظ سمت رئیس هیات مدیره به عنوان سرپرست باشگاه معرفی شده است تا ببینیم چند هفته یا چندماه طول می کشد تا هلدینگ خلیج فارس تصمیم بر انتخاب یک مدیر کاربلد و کارآمد و قدرتمند و همه فن حریف کند.
اصلا آیا عزمی جزم برای انتخاب یک مدیرعامل کاربلد و مدبر و قدرتمند و دلسوز وجود دارد یا اینکه همچنان باید شاهد اضافه شدن یک نام و نام خانوادگی دیگر به لیست بالا باشیم؟
باز هم جمله تکراری مان را می نویسیم و فریاد می زنیم: (مدیر خوبم آرزوست).
اما تا کی و چه زمانی این شعارمان محقق می شود تنها خدا می داند و بس.

22 مرداد 1404

آقای نظری جویباری خوب می دانیم برای این هفت ماه کلی حرف و صحبت ناگفته های بسیار داری که حتی شاید بعدها علاقه مند به بازگو کردن آنها باشی یا برایش حتی کتاب بنویسی، خوب می دانیم که آدم خودشیفته ای نیستی ، خوب می دانیم که برای رسیدن به جایگاه مدیرعاملی بیش از دو دهه تلاش کردی و بالاخره به آن رسیدی، اما کاش این موضوع را می دانستی که در این جایگاه برای هواداران حتی اگر محبوب ترین باشی اگر دستاوردی برای خشنودی نداشته باشی مورد غضب هواداران قرار می گیری.
فتح الله زاده در دو دوره اول مدیریت خود درخشان بود اما در آخرین دوره حضورش که بسیار کوتاه مدت بود همه آن خاطره های شیرین دو دهه گذشته
خود را نابود کرد.
کاش دیگران بدانند که این جایگاه مدیرعاملی چیزی نیست که بخواهند برایش سر و دست بشکنند، اگر توانایی و قدرت و کارآمدی لازم برای کسب موفقیت تیم استقلال ندارند هرگز حتی فکر نزدیک شدن به میز و صندلی مدیریت استقلال را نکنند چه برسد به اینکه بدون فکر روی این صندلی بنشینند و با هزار مکافات و اعتراض از مدیریت باشگاه کنار بروند و جز ناراحتی و حسرت هیچ خاطره ای بر جای نگذارند.

22 مرداد 1404

نمی دانیم این مدیران تنها بلدند در اینستاگرام و فضای مجازی قشنگ و لفظ قلم و دلنشین حرف بزنند، اما در عمل در زمان مدیریت خود هر عملکردی داشتند جز یک عملکرد رضایت بخش و مورد پسند هواداران آبی.

ما از نظری جویباری در زمان مدیریت فتح الله زاده یه سابقه درخشان داشتیم، اما وقتی بالاخره بر این منصب نشست و خودش شد مدیرعامل باشگاه دگرگون شد و آنقدر روی اعصاب هواداران کار می کرد که دیگر هواداران هرگز ایشان را لایق مدیریت استقلال نمی دانستند.
نظری جویباری کاش پس از قهرمانی تیم در جام حذفی از مدیریت کنار می رفت تا اینکه یک فصل نقل و انتقالات سخت و طاقت فرسا و زجرآور را سپری کنند و با از دست دادن سوپرجام تازه از خستگی و بهانه های دیگر صحبت به عمل می آورد.
نظری جویباری هم رفت در کنار سمیعی و خطیر و فتح الله زاده و... که در کوتاه مدت بدون هیچ دستاورد قابل قبولی از مدیریت کنار رفت.

22 مرداد 1404

نظری جویباری هم آمد و پشت میز مدیرعاملی استقلال نشست و عکس های بسیاری انداخت و مصاحبه های بیشماری کرد اما تمام طول مدیریتش به ۷ ماه نرسید.
نظری جویباری هم که از استقلالی‌ها قدیمی بود و با فتح الله زاده او را می شناختیم هم برای استقلال مدیرعامل با درایت و کارآمد و فهمیده و موفق نشد.
درست مثل سمیعی، درست مثل خطیر و درست مثل تمام مدیران قبلی که هیچ کدام برای باشگاه استقلال مدیر موفق و با کارنامه و دلسوز و بااحترامی نشدند.
واقعا سوال است چطور می شود این همه سال و این همه فصل بگذرد و تعداد مدیرانی که در باشگاه در حال رفت و آمد هستند به تعداد انگشتان هر دو دست رسیده اند؟
فصل گذشته دو مدیرعامل و این فصل که هنوز شروع نشده با استعفای نظری جویباری باشگاه استقلال سرپرست مدیرعامل دارد و نه مدیرعامل.
واقعا افسوس و افسوس و هزاران افسوس که مدتهاست هیچ مدیری در استقلال موفق نشده است و طول مدیریتش از یک فصل فراتر نرفته است!!!

22 مرداد 1404