شاید با خواندن این مطلب به نویسنده مطلب خرده بگیرید و اعتراض کنید و سؤال بپرسید که اگر نتایج ضعیف ساپینتو همین طور یک بازی و دو بازی و چند بازی دیگر ادامه پیدا کند آیا باز هم شما از ایشان روی نیمکت استقلال حمایت خواهید کرد؟ که باید در اینجا پاسخ دهیم که خیر، هیچ عقل سلیمی از یک سرمربی ناکام و ناموفق حمایت نخواهد کرد، اما مطمئنا بین انتخاب بد و بدتر ما مجبور به پذیرفتن انتخاب بد هستیم تا اوضاع بدتر نشود.
اگر قرار است ساپینتو بازی بعدی اخراج شود و مربی موقت همچون خسرو حیدری یکی دو بازی بعدی جانشین او شود و مدیران به دنبال سرمربی جانشین هفته های متوالی وقت تلف کنند و آخر هم یک سرمربی به درد نخور دیگری را جایگزین ساپینتو کنند، پس قطعا معتقد هستیم همین ساپینتو تا پایان نیم فصل با هر نتیجه ای بماند بسیار بهتر است، اگر خدای ناکرده قرار بر از دست دادن جام در این فصل باشد چه با ساپینتو در یک نیم فصل و چه با یکی دو و سه سرمربی تا پایان فصل هیچ تفاوتی نمی کند، پس درس گرفتن از اتفاقات و انتخاب های اشتباه فصل گذشته کجا رفته است؟
هر زمان مدیران باشگاه به یک نتیجه قاطعانه رسیدند که دنبال یک جانشین مطمئن و امتحان پس داده برای ساپینتو هستند، (که حداقل در فصل گذشته خوب دیدیم که اینطور نبوده اند) هرگز دست به تغییر سرمربی و افتادن در چاه های متعدد انتخاب های اشتباه دیگر نخواهیم بود.

12 مهر 1404

آقای حیدری عزیز؛ چطور با صراحت می گویی فکر نمی کنم کم کاری در تیم باشد و همه بازیکنان می خواهند کاری انجام دهند، اگر شما این عدم نتیجه گیری در پنج بازی متوالی را کم کاری نمی دانید پس حتما کم کاری از سوی کادرفنی و از جمله شما به عنوان دستیار ایرانی ساپینتو خواهد بود، یا شاید شما هم خودتان را از کم کاری مبری می دارید، پس حتما کم کاری از سوی هواداران آبی و روی سکوها بوده است.. آخر برادر من، آقای دستیار ایرانی، چطور می گویید کم کاری؟! و اگر بخواهیم جمله تان را طور دیگری تفسیر و تغییر بدهیم و بگوییم که کم کاری خیر! این تمام توان بازیکنان است که باز هم شرمنده شما می شویم و باید تند و محکم از شما و کادرفنی و بالاخص بازیکنان گله و اعتراض کنیم که هرگز نمی پذیریم تمام حد و توان و داشته های این بازیکنان همین است که در زمین می بینیم، پس اگر اینطور باشد هیچ کدام از بازیکنان از آدان درون دروازه گرفته تا نازون و سحرخیزان و... در خط حمله در حد و اندازه این پیراهن استقلال نیستند، پس شما نه کم کاری بازیکنان را قبول دارید و نه توان و انرژی همین اندازه ای آنها را که در حد و اندازه های استقلال قطعا نخواهند بود...؟! پس لطفا شما پیدا کنید دلیل عدم نتیجه گیری در پنج بازی متوالی قبلی را و پاسخ اش را به ما (هواداران) بدهید... بسیار منتظریم!

12 مهر 1404

... و قاعدتا پس از مصاحبه تلویزیونی شب گذشته سمیعی در شبهای فوتبالی در مورد جواد نکونام، مخالف اخراج ساپینتو هستیم، افرادی که به هر دلیلی می خواهند تمامی تقصیرها را گردن کادرفنی بیندازند و از جابه جایی سرمربی به مال و منالی برسند سخت در اشتباهند، همان طور که با اخراج جواد نکونام و سپس موسیمانه و سپس بختیاری زاده و ...و... بدترین و کابوس بارترین فصل تاریخ باشگاه استقلال را در فصل گذشته شاهد بودیم، هرگز به خود اجازه نمی دهیم که با گذاشتن هشتگ #اخراج_ساپینتو یا #برکناری_ساپینتو و... و... باز خودمان خودمان را به چاه بزرگتری بیندازیم، درست است که شاید ساپینتو در این فصل به درد استقلال نخورده است البته تاکنون.. اما مطمئنا اگر قرار است اتفاقات فصل گذشته و همین طور کپی برداری شده و بدون تغییر در این فصل هم اجرایی شود ما در اینجا مخالف 100% برکناری ساپینتو هستیم، پس قاعدتا باید ترکش های بعدی اخراج این سرمربی و پرداخت کامل مبلغ قرارداد و دوباره انتخاب یک سرمربی به درد نخور دیگر برای ادامه بازی ها و... همه اتفاقات فصل گذشته را رقم بزنید و هوادار همین طور ساکت نظاره گر باشد.. خیر! ما این فصل محکم پای اعتقاد و حرف خود ایستاده ایم و حزب باد هم نمی شویم.

12 مهر 1404

این روزها سرمربی پرتغالی استقلال بیش از همیشه به درب خروج نزدیک شده است.
نه می خواهیم احساسی نظر بدهیم و نه آنقدر منطقی که انگار هیچ اتفاق تلخی نیفتاده است. اسم ما هوادار استقلال است و این روزها هواداران آبی به دو دسته کلی تقسیم شده اند.
یک تعداد با دیدن این اوضاع، اخراج سرمربی را می خواهند و عده دیگر، همچنان دنبال دادن فرصت بیشتر به این کادرفنی هستند. البته یک گروه سوم هم همیشه هست که هیچ نظری ندارند و واقعا نمی دانند چه بگویند.
آری اخراج ساده ترین راه حل است. خیلی ساده می توان ساپینتو را اخراج کرد و خسرو حیدری یا هر سرمربی ایرانی دیگر را بصورت موقت روی نیمکت نشاند و دوباره رفت برای پروسه انتخاب سرمربی خارجی اما آیا اوضاع درست می شود؟ اصلا ما برای درست شدن اوضاع، قصد اخراج سرمربی حال حاضر را داریم؟
چه تضمینی وجود دارد که سرمربی بعدی موفق شود؟ مگر سال قبل ۶ بار تغییر را امتحان نکردیم؟ اوضاع بحرانی تر نشد؟ ای کاش هوادار استقلال فصل گذشته را خوب دوباره در ذهن خود مرور و یادش بیاید که چطور نکونام در هفته پنجم با فریاد حیا کن رها کن روبرو شد. پس از او اوضاع همین طور بد و بدتر شد و هرگز استقلال رنگ آرامش و خوشبختی به خود ندید که ندید...
آیا قرار است این فصل دوباره همان اتفاقات تلخ فصل گذشته را تکرار کنیم؟ هنوز شاید بتوان به ساپینتو فرصت داد. شاید اوضاع درست شود و شاید نه، اما هرگز برای اخراج –که خانه آخر است- دیر نمی شود. در حال حاضر اخراج ساپینتو و گشتن دنبال یک سرمربی خارجی قطعا اوضاع را بدتر خواهد کرد و خیلی زود دیر می شود!
اینکه با سرمربی دیگر مذاکره نمی کنیم تا تمرکز سرمربی حال حاضر از بین نرود هم حرف کاملا غلطی است که تنها می تواند مخاطب را گول بزند. در واقعیت برای اینکه بتوان سرمربی ناکام را اخراج کرد، باید اول دنبال یک جانشین شایسته و مطمئن بود و برای این کار باید مذاکره های پنهان انجام بگیرد.

12 مهر 1404

مجبوریم به ساپینتو همچنان زمان بدهیم و امیدوار باشیم تا اوضاع بهتر شود و از این ناکامی ها که با آنها غریبه هم نیستیم و فصل گذشته با تمام وجودمان تجربه اش کردیم عبور کنیم.
مجبوریم به ساپینتو حداقل چند بازی دیگر زمان دهیم و امید داشته باشیم روی نوار برد قرار بگیریم.
شاید در این برهه زمانی ساده ترین راه برکناری سرمربی خارجی و روی آوردن به مربی موقت باشد و تلف کردن دوباره چند هفته ای و یکماهه و... برای مذاکره و تفاهم با سرمربی جدید بعدی که آن هم معلوم نیست بتواند در اواسط فصل که بهانه اش با اولین ناکامی و شکست این باشد که او تیم را نبسته است می شود همان آش و همان کاسه تغییرات متعدد و بی فایده و بد و بدتر روی نیمکت فصل گذشته.
پس بهتر است تا زمانی که سرمربی مطمئنی را برای جانشینی ساپینتو پیدا نکرده ایم دست به خودکشی احمقانه ای که فصل گذشته ۵ بار تجربه اش کردیم نزنیم.
ساپینتو شاید انتخابی بین بد و بدتر باشد و ما طبیعتا انتخاب بدتر را هرگز دوست نداریم.

11 مهر 1404

انگار سرنوشت ساپینتو هم مثل سرنوشت سکومورخوف در دومین فصل حضور دوباره اش روی نیمکت استقلال متزلزل و آشفته شده است.
عدم نتیجه گیری در هفته های اول خیلی زود خیال های قشنگ و رنگارنگ ساپینتو برای حضور موفقیت آمیز را نقش بر آب کرد.
حال فرصت یک بازی برای ادامه دادن روی نیمکت استقلال سرنوشت این نیمکت را سخت تر کرده است.
هر چند از نتایج ۵ هفته ابتدایی راضی نیستیم اما آیا برای ساپینتو دنبال جانشین مطمئنی هستند یا تنها برای فرار از پاسخگویی و رسیدن به راه حل برای برکناری ساپینتو پس از عدم نتیجه گیری در بازی بعدی به توافق رسیده اند؟!
آیا اتفاقات تلخ تغییرات متوالی و پرتعداد فصل گذشته روی نیمکت درس عبرت نشد؟ نمی دانیم چه بگوییم..

11 مهر 1404

مدتهاست کارمان شده حسرت خوردن برای دیدن یک بازی زیبا از تیم محبوبمان استقلال.. مدتهاست کارمان شده آرزوی دیدن یک بازی با آرامش تیم محبوبمان استقلال... آنقدر که استرس و اضطراب و فشارهای عصبی را در هر بازی چه قبل بازی و چه حین بازی و بیشتر بعد از بازی تحمل می کنیم که دیگر نایی برای صحبت نداریم.
قرار نبود این فصل هم مثل فصل گذشته پر از ناکامی باشد، قرار نبود این فصل هم مثل فصل گذشته با چند نتیجه ضعیف و تلخ متوالی و پشت سر هم دوباره برای برکناری سرمربی با هم متفق شویم.
قرار بود این فصل دیگر خود خود واقعی استقلال را ببینیم، قرار بود از هفته اول و شکست دادن قهرمان یعنی تراکتور استارت بردهایمان را یکی پس از دیگری بزنیم، نه اینکه تنها بردمان تا 5 هفته ابتدای لیگ تنها همان بازی اول باشد و چهار بازی در حسرت برد دوم مان باشیم.
قرار نبود لیگ دو آسیا برایمان تبدیل به کابوس و عذاب شود، همان لیگی که با قهرمانی در جام حذفی پز حضور دوباره در آسیا را به رقیب دیرینه می دادیم و آنها را حسرت زده حضور دوباره در آسیا می شمردیم، اما چه اتفاقی افتاده، دو بازی آسیایی مان و دو شکست متوالی حاصل کارمان شد، طوری که دیگر خودمان روی کری خواندن حضور دوباره در آسیا را نداریم.
استقلال نه این فصل و نه فصل گذشته بلکه مدتهاست که دیگر پیدا نیست و این فصل ها تنها نام بزرگ خود را یدک می کشد والا نه در قامت مدیریت و نه در قامت کادرفنی روی نیمکت و نه بازیکنان درون زمین، هیچ کدام لیاقت خودشان را به حضور در باشگاه استقلال و پوشیدن پیراهن آبی و خوشرنگ آن ثابت نکردند.
استقلال مدتهاست که دیگر خودش نیست و به قول گفتنی گم شده است، آنقدر خود را گم کرده است و دیگر هیچ تیمی ترسی برای رویارویی با آن ندارد، اتفاقا تیم های حریف آرزویشان است که مقابل استقلال قرار بگیرند و از این تیم حداکثر امتیاز را بگیرند و این عذاب آورترین اتفاقی است که هوادار استقلال آن را به چشم خود می بیند و تجربه می کند و می شکند.

10 مهر 1404

نه آقای ساپینتو تشخیص اینکه این نتیجه عادلانه بود یا نبود دیگر با شما نیست... استقلال در این بازی حرفی برای گفتن نداشت و حتی اگر با همین تک گل شکست هم نمی خورد، تساوی بدون گل در شهر قدس هم برای تیم استقلال قابل قبول نبود...
نه آقای ساپینتو تشخیص اینکه بازی خوبی ارائه دادید و مستحق این نتیجه نبودید هم دیگر با شما نیست... هوادار استقلال اصلا بازی ای از تیم محبوبش ندید که شما از خوب بودن این بازی می گویید و از بازیکنانتان در کل راضی هستید... اصلا استقلال فوتبال بازی نکرد، فوتبالی که در آن سرتاسر موقعیت خطرناک باشد و تنها از روی بدشانسی و حتی کم دقتی تبدیل به گل نشده اند اصلا نبود...
استقلال حتی توانایی خلق موقعیت هم نداشت، اتفاقا موقعیت های خطرناک و در چارچوب تیم بحرینی خیلی بیشتر از استقلال بود و این برای تیمی که در خانه بازی می کند هرگز عملکرد رضایت بخشی نیست... پس تساوی با شکست هرگز تفاوتی در حال استقلال و هوادارش نمی کرد که شما نتیجه شکست را انتخاب کردید و هیچ امیدی برای به تساوی کشیده شدن بازی هم نداشتید...
نمی دانیم آیا انتخاب تحمیلی شما به استقلال اشتباه بود یا اینکه استقلال بدون شما هم همین نتایج را می گرفت و تفاوتی به حضور یا عدم حضور شما نداشت؟ اما این را خوب می دانیم که استقلال آنقدر بیمار شده است که سخت امیدی به بهبودی و سلامتش داریم حال چه با شما و چه بدون شما... فقط همین.

10 مهر 1404

واقعا چیکار کردید؟ اصلا خودتون فهمیدید که چیکار کردید؟ اون از بازی اول آسیایی که افتضاح بزرگی به پا کردید و این هم از بازی دوم آسیایی که مثلا قصد داشتید که جبران مافات کنید اما هیچ تفاوتی با قبل نداشتید... واقعا خجالت آور است، واقعا تاسف بار است، وظیفه مای هوادار حمایت کردن قبل از بازی بود و این هم وظیفه ای که شما در قبال حمایت های ما انجام دادید و نتیجه اش تنها شکست بود... دستتان درد نکند، ثابت کردید که این پیراهن برای بسیاری از شما بزرگ است، (واقعا داریم حرفهای تکراری بسیاری می زنیم) همین حرفها را آخر فصل گذشته در زمان بوژوویچ زدیم، قبل از او در زمان بختیاری زاده زدیم، چند بازی قبل تر از آن در زمان موسیمانه و زودتر از او نکونام و همین طور قبل و قبل ترها...
داستان نه با نکونام حل شد و به عاقبت بخیری رسید و نه با موسیمانه، نه با بختیاری زاده و نه با پوژوویچ و نه حتی با ساپینتو...
داستان ها نه با تاجرنیا به نتیجه می رسد و نه با نظری جویباری به نتیجه رسید و نه قبل تر از او با سمیعی و نه قبل ترها با خطیر و کریمی و...و... .
این استقلال بیمار شده توسط بسیاری است که قصد درمان شدن ندارد، قصد بهتر شدن ندارد، قصد بلند شدن از رختخواب را دارد، قصد این را ندارد که سالم شود، که سرحال شود که باز برگردد به اصل واقعی خودش و همین درد است..
خسته شدیم... واقعا خسته شدیم... شاید بگویید خیلی زود است برای خستگی آن هم در ابتدای فصل.. اما خستگی ما از فصل گذشته است، از آن فصل به این فصل ادامه پیدا کرده و حتی قهرمانی جام حذفی که برایمان واقعا به موقع بود اما تنها توانست حالمان را برای چند روز و چند هفته خوب کند اما باز این بیماری برگشت...
خسته شدیم از هر چقدر نوشتن... خسته شدیم از اینکه دوست داشتیم همیشه حمایت کنیم اما پاسخی برای این حمایت مان نمی بینیم... اینکه دوست داشتیم این فصل دیگر مثل فصل گذشته پر از ناکامی شروع نشود اما شروع شد... اما همین طور ادامه پیدا کرد و .... .

10 مهر 1404

واقعا این بود اون بازی ای که یک هفته منتظرش بودیم تا شکست سنگین برابر الوصل را جبران کنیم؟!!!
نه نه اصلا نه تنها راضی کننده نبودیم بلکه حتی دل خوش کننده هم نشدیم که حالا که لااقل گل نمی زنیم قشنگ بازی می کنیم، اما اصلا بازی قشنگ هم در برنامه نیست، اگر مثل بازی با شمس آذر بودیم شاید اتفاق بهتری می افتاد.
نمی دانیم مشکل این تیم کجاست که ساپینتو باید بهتر و بیشتر از ما بداند، پس از او می خواهیم که راه حلی برای فرار از این حسرت پیدا کند، اینجا نه خوب بازی می کنیم، نه دلگرم بازی می کنیم، نه گل می زنیم و از آن سو هر لحظه امکان دارد دروازه مان باز شود.
استقلال نه در لیگ و نه در آسیا هنوز خودش را پیدا نکرده است، نمی دانیم چند بازی دیگر باید بگذرد تا استقلال به خودباوری برسد، به جایی برسد که بداند از این فوتبال چه می خواهد؟ چرا در لیگ بازی می کند؟ فلسفه ورودش در لیگ 2 آسیا چیست؟ به کدام سمت حرکت می کند و به چه هدفی فکر می کند؟

9 مهر 1404

در دهه های 70 و 80 این اوضاع را به این مقدار طولانی مدت نداشتیم، شاید هر فصل قهرمان نمی شدیم، اما یک فصل در میان یا قهرمان لیگ می شدیم یا قهرمان جام حذفی و در آسیا هم حتی به مرحله های بالاتر صعود می کردیم اما از دهه 90 به این سمت دیگر رنگ قهرمانی هرگز دیده نشد.. دیگر برای قهرمان شدن باید آرزو داشت، حالا مدتی است که این هوادار در اوج ناامیدی مجبور است که به تیمش امید دهد تا از این ناکامی ها بیرون بیاید، با توجه به تمام اتفاقات تلخ فصل گذشته که شاید تلخ ترین و طولانی ترین لیگ یک دهه گذشته را در دوره هواداری مان گذراندیم و دیگر نمی خواهیم هرگز آن را تکرار شده ببینیم، مجبوریم تا به تیم مان در این فصل امید بدهیم..
امید بدهیم که این روزها و هفته ها و ماه ها خیلی زود تمام می شوند، امید و قوت قلب می دهیم و محکم حمایت می کنیم تا این بازیکنان و کادرفنی به خودشان بیایند و به اصل خود بازگردند، اصل قدرت، اصل غیرت، و اصل بردن، شاید اینبار برعکس فصل گذشته و برعکس تمام یک دهه گذشته جواب بدهد... ما که امیدواریم..

9 مهر 1404

تراکتور صدرنشین لیگ برتر در آسیا دومین مساوی را گرفت.
پر واضح است که تراکتور نسبت به فصل گذشته افت کرده اما همچنان در فصلی که اکثر مدعی ها هنوز خود را خوب نشناخته اند، در صدر جدول لیگ برتر است. صدرنشینی نتیجه قابل قبولی برای این تیم می‌تواند باشد اما دو تساوی متوالی در لیگ نخبگان آسیا و ایستادن در رده ششم جدول دوازده تیمی‌این لیگ، صدای هواداران این تیم و کارشناسان را در آورد.
جر و بحث اسکوچیچ در کنفرانس پایان بازی تراکتور برابر الوحده امری طبیعی بود. در جایی که خبرنگاران در مورد توقف میزبان از سرمربی تیم سؤال های چالشی بپرسند، او عصبی می‌شود و این نشانه دشمنی رسانه ها و جنجال و حاشیه مخرب نیست.
اما اسکوچیچ انگار از اتفاق های دیگری ناراحت بود که برابر سؤال فنی خبرنگار در مورد عدم تعویض تیم، واکنش تند و دور از انتظاری را از خود نشان داد که جای تعجب و حتی بلکه تاسف دارد. صحبت های اسکوچیچ در پاسخ به این خبرنگار کاملا غیر فنی بود. چرا یک هوادار و حتی یک خبرنگار باید مثل جنابعالی ۴۵ سال در فوتبال باشد تا بتواند در مورد چیدن ترکیب یا زمان تعویض ها نظر بدهد؟
اصلا محبوب ترین ورزش دنیا برای هوادارانش نیاز به تخصص دارد؟ انگار آقای اسکوچیچ به همین دو جام اخیر خود در لیگ و سوپرجام دل خوش کرده و آن را چنان بر سر تراکتور می‌کوبد تا نتایج این فصل را توجیه کند!
آقای اسکوچیچ! این فصل شما بیشتر در تیررس هستید و این کاملا طبیعی است، چون تیم تان مدافع عنوان قهرمانی و مدعی تکرارش است. اما با شروع فصل جدید، هم شما و هم تراکتور باید از صفر شروع کنید و عدم نتیجه گیری در هر بازی طبیعتا انتقادهایی را سوی شما و تیم تان سرازیر خواهد کرد، این دلیل ندارد که بخاطر سؤال یک خبرنگار (چه چالشی و چه غیر آن) اینطور از کوره در رفته و به جای پاسخگویی منطقی افتخارهای چند ماهه اخیر خود را به رخ بکشید..
آقای اسکوچیچ! اگر بخواهید با همین فرمان جلو بروید، این غرورتان ترسناک می‌شود و کار دستتان می‌دهد، با از دست دادن فرصت های پیش رو خیلی زود هواداران فوتبال آن دو جام شما را فراموش کرده و وضعیت حال را می‌سنجند و می‌نگرند.

9 مهر 1404

اینجا قرار نیست رمانتیک بازی در بیاوریم و آنقدر احساسی بنویسیم که به قول معروف از آن طرف بوم خود را به پایین پرت کنیم، خیر، اما به واقع بهترین روزهای زندگی مان روزهایی هستند که تیم محبوبمان استقلال بازی دارد، دیدن بازی تیم محبوبمان همچنان برایمان دلنشین است، هر چند در پنج بازی گذشته آنقدر از آنها تساوی و شکست دیده ایم که فراموش کرده ایم گزینه سومی (که البته باید گزینه اول برایمان باشد) یعنی برد هم هست که داریم افسرده می شویم اما ... .
اما تا بازی تیم محبوبمان تمام می شود، هر چقدر غر می زنیم، گله می کنیم و انتقاد می کنیم، اما برای بازی بعدی یک روز قبل از بازی باز انگیزه می گیریم که این بازی دیگر بازی جبران مافات است، این بازی دیگر زمان شروع بردهایمان است و باز انگیزه می گیریم و باور داریم که تیم محبوبمان با همین نفرات و با ساپینتو به نتیجه می رسد، وقتی خوب می دانیم که تنها این باور است که هیچ وقت کمرنگ نمیشود وقتی باور داریم که استقلال در همین فصل و به همین زودی ها از نوار ناکامی هایش جدا می شود و روی دور برد خواهد افتاد.
امیدواریم، به واقع امیدواریم که از همین بازی امشب برابر المحرق این شروع زده شود...

9 مهر 1404

با اینکه استقلالی ها پنج بازی است که رنگ برد به خود ندیده اند و اولین و آخرین برد این فصل شان به هفته اول و شکست تراکتور برمی گردد و پس از آن بین تساوی و شکست در حال حرکت هستند اما انگاری ساپینتو هنوز به تیمش امیدوار است.
تیمی که در بازی هفته گذشته خود برابر شمس آذر قزوین یک سر و گردن بالاتر از میزبان خود بود و در چندین مرحله هم می توانست بازی را به سود خود تمام کند اما در نهایت با همان نتیجه همیشگی یعنی تساوی از زمین خارج شد تا حسرت بردهایش به عدد 5 برسد.
هر چند مدیران باشگاه هفته گذشته در نشستی با سیدورف در مورد نتایج این تیم به گفتگو نشستند که ماحصل آن فرصت دادن دوباره به ساپینتو است اما این سرمربی پرتغالی خوب می داند که اگر در چند بازی آینده همچنان به روند تساوی ها و شکست هایش ادامه دهد این فرصت داده شده خیلی زود تبدیل به فشار و شاید در نهایت برکناری شود.
اما ساپینتو انگار از روی سکوها به تیمش ایمان دارد و امیدوار است که خیلی زود تیمش را روی نوار بردهای متوالی بیندازد، آنگاه استقلالی ها خیلی زود این هفته های ابتدایی لیگ و امتیازهای از دست رفته را از یاد خواهند برد.

8 مهر 1404

پنج هفته در حسرت برد اتفاق خوشایندی نیست، پنج هفته تنها شکست و تساوی های متوالی خسته کننده شده است، پنج هفته و یک شکست سنگین و غیرقابل باور پذیرفتنی نیست، پنج هفته دیدن سرمربی روی سکوها هرگز بخشودنی نیست.
اما همه اینها را گفتیم تا به این نتیجه برسیم که شاید هنوز برای هشدار قطعی دادن یا همان فرصت آخر دادن به ساپینتو زود باشد و قرار نیست مانند تصمیم احساسی و عجولانه ابتدای فصل گذشته سرمربی تیم را بدون اینکه جانشین مناسبی برای او پیدا شود التیماتوم بدهیم اما ... .
اما بهتر است خود ساپینتو هم در جریان حال بد هواداران آبی باشد، بهتر است ساپینتو هم بداند که حالا که نه مدیران باشگاه و نه هواداران به او فشار وارد نمی کنند دلیل بر رضایت آنها نیست، بلکه می خواهند همچنان دنبال دیدن یک اتفاق شیرین باشند، اتفاق شیرینی که می خواهند با خود ساپینتو رخ بدهد و دنبال تغییرهای مداوم نیستند.
آقای ساپینتو بازی با المحرق بحرین آخرین فرصت شما برای فرار از ناکامی های متوالی و در حسرت برد بودن نخواهد بود، اما بهتر است این هشدار جدی را بیشتر جدی بگیرید چون چنین فرصت هایی در طولانی مدت به هیچ کس داده نمی شود، پس به نوار بردها برگردید چون تنها این رویه خوشایند و در شأن تیم استقلال و هوادارانش است و بس.

8 مهر 1404